“Antes foi terra, logo terreo, mais tarde territorio…
E só é necesario que ela bostee para que todo volva á súa orixe e nós, pobre eixo da existencia, esquecémolo con frivolidade e hai tempo.
Fixemos noso o todo, acoutámolo, reconfigurado… Impuxémoslle normas ad hoc que nin sequera foron respectadas, alimentando as nosas gulas, tentando encher o baleiro que nos regala a consciencia… sen lembrar que somos simplemente caspa.
Empezamos a intuír que non existe aspirina por se lle dá por toser ou rascarse. Así que oremos, irmáns todos, e reinventemos de novo a deus… Aínda que só sexa para devolverlle a responsabilidade.
Poética da imaxe e do corpo. Acción contundente, eficaz, sen espazos para os artificios e os enganos. Minuciosa posta en escena e coidado emprego dos materiais.
16 DE MAIO, 8 DA TARDE
My friend suggested this website, and she was totally right. Keep up the great work!!!